Translate

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

September 2014


Χαρούμενες νότες σήμερα:

26 Σεπτεμβρίου, στο Ηρώδειο (εκτός απροόπτου, θα είμαι εκεί), ο σπουδαίος πιανίστας και συνθέτης:

Ludovico Einaudi

Ο πατέρας του είχε εκδοτικό οίκο που στο παρελθόν θεωρούνταν ο σημαντικότερος και ποιοτικότερος όλων των εκδοτικών οίκων της Ιταλίας. Ο παππούς του ήταν πρόεδρος της Ιταλίας μεταξύ 1948 και 1955 (χρονιά που γεννήθηκε ο συνθέτης). Η μητέρα του του έπαιζε πιάνο όταν ήταν μικρός. Στη συνέχεια σπούδασε ο ίδιος σε Ωδείο, στο Μιλάνο, καθώς και με τον Luciano Berio, σπουδαίο Ιταλό εκπρόσωπο της σύγχρονης κλασσικής μουσικής.

                                               Μια υπέροχη σύνθεσή του, από συναυλία:

                                           https://www.youtube.com/watch?v=X1DRDcGlSsE



Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Ένας θησαυρός 691 αρχαιολογικών αντικειμένων επαναπατρίζεται στην Κολομβία - Un tesoro vuelve a Colombia


Όπως λένε όσοι έχουν ασχοληθεί με την υπόθεση αυτή, πρόκειται για το σπουδαιότερο νέο αναφορικά με τα πολιτιστικά αγαθά της Κολομβίας. "Ένας θρίαμβος κατά της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών όπως ποτέ νωρίτερα δεν είχε συμβεί", δήλωσε ο Fabián Sanabría, διευθυντής του Instituto Colombiano de Antropología e Historia (ICANH).

Είναι, λένε, σαν να επαναπατρίσθηκε ένα πλήρες μουσείο: 691 αρχαιολογικά αντικείμενα, προκολομβιανών πολιτισμών - όπως των Tumaco, Tayrona, Calima, Quimbaya - που καλύπτουν χρονική περίοδο από το 1600 π.Χ. μέχρι τον 7ο αιώνα μ.Χ.




Η υπόθεση ξεκίνησε το 2003, όταν η Ισπανική αστυνομία, κατά τη διάρκεια της "Επιχείρησης Φλωρεντία" (Operación Florencia - από το 2000 γινόταν έρευνα για μια οργάνωση που ασχολούνταν με το ξέπλυμα μαύρου χρήματος και με τη διακίνηση ναρκωτικών), εισέβαλε σε οικία στη Μαδρίτη, στην οποία βρήκε όλον αυτόν τον θησαυρό.




Σύμφωνα με την Κολομβιανή Εισαγγελία, ο Κολομβιανός υπήκοος Juan Carlos Escrucería απέκτησε τα αντικείμενα το 1990 και τα εξήγαγε από την Κολομβία σε μια μετακόμιση το 2001, όταν οι τελωνειακοί έλεγχοι δεν ήσαν τόσο αυστηροί όσο τη σημερινή εποχή.

Από τη στιγμή που τα αντικείμενα βρέθηκαν από την Ισπανική αστυνομία, έμειναν υπό φύλαξη στο Museo de América, στη Μαδρίτη, το οποίο είχε ενδείξεις ότι θα μπορούσαν να είναι Κολομβιανά. Το 2005, η Εθνική Αστυνομία το ανακοίνωσε στις αρχές της Κολομβίας και το 2011, μετά από όταν Ισπανικό δικαστήριο είχε αποφασίσει να αποδοθούν στον άνθρωπο που τα είχε εξάγει από την Κολομβία, εν τέλει άλλαξε την απόφασή του, όταν παρενέβησαν οι αρχές και των δύο χωρών.





Από τη στιγμή εκείνη, μετά από διαβήματα των Ισπανικών αρχών, η Εισαγγελία της Κολομβίας ξεκίνησε τη διαδικασία ώστε να επιστραφούν στην Κολομβία τα αντικείμενα αυτά (τα 691 από τα 894 που είχαν βρεθεί) των οποίων η αξία υπολογίζεται ότι θα μπορούσε να φθάσει τα 5 εκατομμύρια ευρώ.

Τον Φεβρουάριο του 2012 υπέβαλαν αίτημα ενώπιον των Ισπανικών αρχών, ζητώντας τους να συνεργασθούν για τον επαναπατρισμό των αντικειμένων, βασιζόμενοι σε συνθήκη δικαστικής συνεργασίας που έχουν συνάψει οι δύο χώρες.






Το 2011, ο Juan Carlos Escrucería είχε καταδικασθεί στην Ισπανία, σε 2 έτη φυλάκισης και σε πρόστιμο 300.000 ευρώ, για ξέπλυμα κεφαλαίων. Το πρόστιμο το είχε πληρώσει και τώρα είναι ελεύθερος υπό όρους μέχρι το 2016.

Για να ζητηθεί από την Κολομβία ο επαναπατρισμός των αρχαιολογικών αντικειμένων, ξεκίνησε έρευνα για το αδίκημα της αποδοχής και διακίνησης (receptación) παρανόμως αποκτηθέντων αντικειμένων. Αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε να γίνει, διότι στην Κολομβία δεν προβλέπεται ακόμα η τιμωρία για αδικήματα που αφορούν ειδικά σε πολιτιστικά αγαθά. Επιχειρείται η νομοθετική μεταρρύθμιση, σχετικά, επισήμανε ο Κολομβιανός εισαγγελέας.




Στις 19 Μαρτίου 2014, δικαστήριο της Μαδρίτης έκανε δεκτό το αίτημα περί επαναπατρισμού των αντικειμένων. Η μεταφορά των αντικειμένων ξεκίνησε στις 24 Ιουνίου.

Πρόκειται για μια μεγάλη νίκη, όπως δήλωσε και ο πρέσβης της Κολομβίας στην Ισπανία. Τώρα ετοιμάζεται έκθεση στην Κολομβία, η οποία θα δείξει στο κοινό για πρώτη φορά αυτούς τους θησαυρούς οι οποίοι επαναπατρίσθηκαν χάρη στον αγώνα κατά της παράνομης διακίνησης πολιτιστικών αγαθών.

                                               Χαιρόμαστε όλοι πάρα πολύ γι'αυτό!!!




                                                         Καλή υπόλοιπη εβδομάδα!.


                                                             Μην τον αντιγράψετε!!


Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Έκθεση καλλιτεχνικών θησαυρών της Κριμαίας σε μουσείο της Ολλανδίας - πού θα επιστραφούν;...


7 Φεβρουαρίου 2014 εγκαινιάσθηκε έκθεση στο Αρχαιολογικό Μουσείο Allard Pierson, του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ, με τίτλο "Κριμαία: χρυσός και μυστικά της Μαύρης Θάλασσας". Πριν από την Ολλανδία, τα έργα είχαν εκτεθεί στη Γερμανία. Τα έργα προέρχονταν από 5 Ουκρανικά μουσεία - 4 από τα μουσεία αυτά είναι στην Κριμαία και 1 στο Κίεβο.

Η προσάρτηση της Κριμαϊκής χερσονήσου από τη Ρωσία, στις 18 Μαρτίου, περιέπλεξε πολύ την κατάσταση - και αυτή. Πού θα πρέπει να επιστραφούν μετά το τέλος της έκθεσης; Και η Κριμαία και η Ουκρανία τα διεκδικούν.





Η διεθνής κοινότητα δεν έχει αναγνωρίσει την προσάρτηση της Κριμαίας. Το τεράστιο νομικό ζήτημα που έχει δημιουργηθεί ως προς τα έργα της έκθεσης αυτής, απασχόλησε και απασχολεί Ρώσους και Ολλανδούς δικηγόρους, οι οποίοι μελετούν την αρχική σύμβαση παραχώρησης/δανεισμού των έργων.





Οι υπεύθυνοι του Ολλανδικού μουσείου θα προτιμούσαν να επικεντρωθούν στις καλλιτεχνικές λεπτομέρειες κάποιων μοναδικών έργων της έκθεσης. Οι δικηγόροι τους θεωρούν ότι το κλειδί για τη λύση βρίσκεται στις λεπτομέρειες της σύμβασης. Η υπόθεση απασχόλησε και το Ολλανδικό Υπουργείο Εξωτερικών.




Αρχές Ιουλίου, η Ρωσική κυβέρνηση ανέθεσε την υπόθεση σε δικηγορικό γραφείο "εγνωσμένου γοήτρου, που θα φροντίσει τα συμφέροντά μας στην περίπτωση που δεν θα υπάρξει συμφωνία". "Ελπίζουμε ότι δεν θα φτάσουμε σε αυτό το σημείο", δήλωνε τότε ο Ρώσος Υπουργός Πολιτισμού, Vladimir Medinski. O Frans Timmermans, ο Ολλανδός Υπουργός Εξωτερικών, είχε αρνηθεί τον Ιούνιο ότι είχε ληφθεί απόφαση υπέρ της Ουκρανίας, δηλαδή να επιστραφούν τα έργα στο Κίεβο. Δήλωνε, πάντως, ότι "η υπόθεση απασχολεί το μουσείο του Άμστερνταμ".






Οι διευθυντές των 4 μουσείων της Κριμαίας έστειλαν επιστολή με τις θέσεις τους στον διευθυντή του Ολλανδικού μουσείου και στον Πρύτανη του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ. Μεταξύ άλλων δήλωσαν πως "παρά το ότι η σύμβαση επισημαίνει πως τα έργα ανήκουν στην πολιτιστική περιουσία της Ουκρανίας ... η ρήτρα 2.2.1 ορίζει πως θα πρέπει να επιστραφούν στα μουσεία της Κριμαίας".





Επίσης, σε άλλο σημείο της επιστολής τους, υπενθύμιζαν ότι τα αρχαιολογικά ευρήματα "δημιουργήθηκαν στην Κριμαία και σε καμία άλλη διοικητική έδρα της Ουκρανίας και διατηρούν άμεση σχέση με τους αρχαίους πολιτισμούς που άφησαν τα ίχνη τους στη χερσόνησο".




Τον Απρίλιο είχε παρέμβει στην αφορώσα σε αυτά τα πολιτιστικά αγαθά διένεξη και η Δούμα (το Ρωσικό Κοινοβούλιο), με τη δήλωση ότι η συλλογή θα έπρεπε να επιστρέψει "στον τόπο από τον οποίο αναχώρησε".





"Είναι, αληθινά, μια μοναδική και περίπλοκη υπόθεση και κάνουμε λεπτομερή έρευνα για να την ξεκαθαρίσουμε", δηλώνουν οι υπεύθυνοι του Ολλανδικού μουσείου. Κυρίως θέλουν να ξεκαθαρισθεί "ποιος έχει δικαίωμα στα έργα, ποιοι νόμοι μπορούν να εφαρμοσθούν, ποιες διεθνείς συμβάσεις και η λεπτομερής προέλευση των θησαυρών".




Η έκθεση κλείνει σήμερα, 31 Αυγούστου - μετά από παράταση (έληγε, αρχικά, τον Ιούνιο) λόγω μεγάλης προσέλευσης. Μήνες μελετών και νομικών γνωματεύσεων δεν έδωσαν πειστική συγκεκριμένη απάντηση στο ερώτημα πού πρέπει να επιστραφούν. Το Ολλανδικό μουσείο - όπως αναφέρει και η Isabel Ferrer, στην El País -, προσπαθώντας να κερδίσει πολύτιμο χρόνο, αποφάσισε προσωρινά να παραμείνουν στην Ολλανδία, "σε ένα ασφαλές μέρος", ελπίζοντας ότι θα επιλυθεί το ζήτημα είτε με διεθνή διαιτησία ή, καλύτερα, με συμφωνία μεταξύ των μερών.





Δεν έχει καμία, μα καμία σχέση με την ανάρτηση, ...πλην όμως έχει πολύ χαρούμενο ρυθμό και σας το χαρίζω να σας συνοδεύει τον Σεπτέμβριο!!:

                                        https://www.youtube.com/watch?v=HD2FzFFQ0Sc

                                                        Καλό μήνα, καλή εβδομάδα!!


Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Η ηλεκτρονική δικτύωση συνεχίζεται


                                                           Καλημέρα, καλημέρα!!

Από χθες είμαι και στο Twitter (με το ονοματεπώνυμό μου, σε λατινικούς χαρακτήρες). Θα χαρώ πολύ να επικοινωνούμε (εντάξει, η ζωντανή επικοινωνία είναι καλύτερη, αλλά μην υποτιμάμε και την ηλεκτρονική) και από εκεί.





                            Κυότο, Φεβρουάριος 2005 - θα τα "ξαναπούμε" για την Ιαπωνία.





                                               Σας εύχομαι ένα πολύ όμορφο Σάββατο!!



Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

"Εκ Ναυπλίου ορμωμένην"


Με συγκινεί πολύ να το βλέπω στην περγαμηνή του διδακτορικού μου. Χαίρομαι πάντα όταν συμπληρώνω έγγραφα και γράφω "Ναύπλιο" ως τόπο γέννησης. Επίσης χαίρομαι (κάπως εγωιστικό αυτό, το παραδέχομαι!) που έχω γενέθλια την ημέρα γιορτής του πολιούχου του Ναυπλίου, του Αγίου Αναστασίου του Ναυπλιέως και έτσι, στα γενέθλιά μου το Ναύπλιο έχει αργία!!




              Αυτή ήταν η θέα μου, όταν ετοίμαζα αναρτήσεις για το blog, στο Ναύπλιο.



Σήμερα ξύπνησα "ακούγοντας" στο κεφάλι μου αυτό το υπέροχο τραγούδι. Σας το αφιερώνω:

                                      https://www.youtube.com/watch?v=C29VrT9958A

                                              Υπέροχοι στίχοι ήσυχης απελπισίας...

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

27 Αυγούστου 1922 - μια ημέρα τρομακτική...


Σαν σήμερα, το 1922, μπήκε ο Τουρκικός στρατός στη Σμύρνη.. Μετά, όλα μια φρίκη...

Δεν χρειάζεται να πω πολλά, είχα γράψει γι'αυτό, άλλωστε, σε προηγούμενη ανάρτηση (http://elinamoustaira.blogspot.com/2014/05/blog-post_20.html)




                                             Η παλιά ομορφιά της Σμύρνης, η γαλήνη...




Το θέατρο της Σμύρνης - όταν ο κοσμοπολιτισμός της δεν απειλούνταν ακόμα από φωτιές...



Η Σμύρνη σήμερα. Η ομορφιά της δεν προδίδει τον πριν από 92 χρόνια τρόμο. Ο "αέρας" όμως, εκεί, αλλού, παντού, μεταφέρει φωνές και μηνύματα..




Δεν είχα ιδέα ότι υπήρχε αυτή η εκτέλεση, ομολογώ... Το είδα σε άλλο μπλογκ.

"Η Σμύρνη μάνα καίγεται"
https://www.youtube.com/watch?v=NVPHfC_b1bQ#t=70


Να ευχηθώ να μη ξανασυμβούν τέτοια γεγονότα ποτέ, πουθενά, θα είμαι μάλλον αφελής... Ας είμαι. Το εύχομαι.




Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Σκωτία - Scotland



Τον Σεπτέμβριο θα γίνει δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκωτίας. Είναι πολύ ισχυρό το κίνημα υπέρ της ανεξαρτησίας. Και είναι πάντα "δύσκολες" οι σχέσεις Σκωτίας - Αγγλίας.

Το 1066 ήταν χρονιά - ορόσημο για την Αγγλία, όταν κατακτήθηκε από τους Νορμανδούς υπό τον Γουλιέλμο. Χρονολογία αδιάφορη τότε για τους κατοίκους της Σκωτίας.

Παρεμπιπτόντως, ένα από τα διασημότερα έργα τέχνης είναι η ταπισερί της Bayeux. Αναπαρίσταται, κεντημένη, η μάχη του 1066. Βρίσκεται στο μουσείο της Γαλλικής πόλης στη Νορμανδία, Bayeux.


Διαβάστε για τις εργασίες ολοκλήρωσης (φέτος) της ταπισερί, η οποία είχε μείνει ατελείωτη. Έχει πολύ ενδιαφέρον.
Bayeux tapisserie:
http://www.bbc.com/news/uk-england-28018096

Η πρώτη μεγάλου βεληνεκούς παρέμβαση των Άγγλων στα των Σκωτσέζων, ήταν το 1286, όταν ο βασιλιάς Alexander I πέθανε χωρίς να αφήσει διάδοχο. Ο Edward I της Αγγλίας, εκμεταλλευόμενος την αστάθεια που προκλήθηκε, έδωσε την υποστήριξή του στον John Balliol, εκπρόσωπο του ενός από τα δύο κλαν που διεκδικούσαν τον θρόνο (της Σκωτίας), υπό τον όρο ότι θα υποτασσόταν στην προστασία του (Edward I). Αυτός ο βασιλιάς (ο John Balliol), φοβούμενος μήπως του συμβεί ό,τι είχε συμβεί και στους Ουαλλούς το 1284, όταν κατακτήθηκαν από τον στρατό του Edward I, υπέγραψε συμμαχία με τον Philippe IV (επονομαζόμενο και Philippe le Bel ή roi de fer) της Γαλλίας, το 1295, την Auld Alliance (Old Alliance, στα Σκωτσέζικα), συμμαχία που διατηρήθηκε μέχρι και αρκετά χρόνια του 16ου αιώνα και έμβλημα της οποίας ήταν και το "Ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου").


Edward I, γνωστός και ως "Longshanks" (of long legs, ήταν πολύ ψηλός) ή "The Hummer of the Scots" (το σφυρί των Σκωτσέζων), αποφάσισε να εισβάλει στη Σκωτία και ήταν πολύ σκληρός εχθρός. Παράδειγμα της σκληρότητάς του ήταν το ότι από τους 8.000 κατοίκους της παράκτιας πόλης Berwick, έμειναν μόνο μια χούφτα άνθρωποι που διηγήθηκαν το τρομακτικό αυτό γεγονός.

Στην περίοδο εκείνη εμφανίζεται και ο εθνικός ήρωας πλέον της Σκωτίας, William Wallace (άγαλμά του βλέπετε στην πρώτη φωτογραφία), ένας ευγενής (δευτεροκλασάτος) του οποίου τα ανδραγαθήματα του προσέδωσαν ένα τεράστιο γόητρο μεταξύ των ομοεθνών του (η ταινία Braveheart βασίζεται στη ζωή του) και ο οποίος τον Σεπτέμβριο του 1297, συμμαχώντας και με άλλους Σκωτσέζους ευγενείς, νίκησε τον στρατό του Edward I στη μάχη του Stirling.

Προδόθηκε (ακόμα ένας...), αιχμαλωτίσθηκε και εκτελέσθηκε το 1305 στο Λονδίνο. Εν τω μεταξύ, οι διαμάχες μεταξύ ανταγωνιστικών κλαν στη Σκωτία, διαδέχονται η μια την άλλη. Το 1306 στέφεται βασιλιάς ο Robert the Bruce.

Οι νίκες του σε διάφορες μάχες τοπικές προανήγγειλαν το τέλος της Αγγλικής παρουσίας στη Σκωτία, το οποίο επήλθε το 1314, με τη μάχη του Bannockburn. Η νίκη αυτή κατοχύρωσε τη Σκωτσέζικη ανεξαρτησία για μεγάλο χρονικό διάστημα και το 1371 ανήλθε στο θρόνο η δυναστεία Stewart, η οποία βασίλεψε στη Σκωτία στη διάρκεια 3 αιώνων.

Πολλά γεγονότα συνέβησαν τους επόμενους αιώνες. Κατά τα τέλη του 1705, όταν η σχέση μεταξύ των δύο χωρών ήταν έκρυθμη και ο πόλεμος φαινόταν πολύ πιθανός, άρχισαν οι διαπραγματεύσεις ώστε να σχηματισθεί η Μεγάλη Βρετανία. Οι Άγγλοι ήθελαν το στέμμα να πάει στη Γερμανική δυναστεία του Αννόβερου και οι ηγέτιδες τάξεις των Σκωτσέζων απαιτούσαν εγγυήσεις για την πρεσβυτεριανή εκκλησία και τη διατήρηση του νομικού και εκπαιδευτικού τους συστήματος.

Το 1707 υπεγράφη εκουσίως από τα κοινοβούλια των δύο χωρών η Act of Union - σε μια ατμόσφαιρα επίσημης ισότητας, αν και η θέση των Σκωτσέζων ήταν πιο εύθραυστη.


Όπως σημειώνεται από τους γνώστες των ιστορικών αυτών γεγονότων, η Ενωτική Πράξη υπεγράφη λόγω προσπαθειών των ιθυνόντων στη Σκωτία, όμως ο λαός της Σκωτίας δεν ήταν υπέρ της ένωσης, γι'αυτό και συνεχίσθηκαν οι ταραχές για κάποιο διάστημα.

Το υπέροχο κάστρο του Εδιμβούργου! Το έχω επισκεφθεί, στη διάρκεια παραμονής μου αρκετά χιλιόμετρα έξω από την πόλη (και αυτό ήταν εμπόδιο για να επισκεφθώ την πόλη, εύχομαι να ξαναπάω), για τη Γ.Σ. της Commission Internationale de l'Etat Civil




Ιδιαίτερη - και πολύ ενδιαφέρουσα - περίπτωση δικαίου είναι και το δίκαιο της Σκωτίας, το οποίο υπάγεται στην κατηγορία με τον [τεχνικό] όρο "Μικτά νομικά συστήματα" - όπως είναι και το Κυπριακό δίκαιο, που ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση.

(Από το βιβλίο μου "Συγκριτικό Δίκαιο":
     "Ως μικτά νομικά συστήματα, χαρακτηρίζονται εκείνα που έχουν στοιχεία και του αγγλοσαξονικού common law,  και του civil law, δηλαδή των ευρωπαϊκών ηπειρωτικών δικαίων. Ορισμένα από αυτά είναι ανεξάρτητα κράτη και άλλα είναι μη ανεξάρτητα τμήματα κράτους με ομοσπονδιακή ή ενοποιημένη πολιτική δομή.
.....
Στις περισσότερες περιπτώσεις δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της αποικιακής περιόδου, όταν κράτη κυρίαρχα, με δίκαιο ευρωπαϊκό ηπειρωτικό, μεταβίβασαν – εκούσια ή ακούσια - υπερπόντιες αποικίες σε άλλα κράτη, στα οποία ίσχυε το αγγλοσαξονικό δίκαιο. Έτσι σχηματίσθηκαν π.χ. τα μικτά συστήματα των Φιλιππίνων, του Πουέρτο Ρίκο, της Λουιζιάνα, του Κεμπέκ, της Νότιας Αφρικής.
Ειδική περίπτωση αποτελεί η Σκωτία, η οποία απέκτησε ένα δομικά μικτό σύστημα, όταν συγχωνεύθηκε με τη Βρεταννία, με την Ενωτική Πράξη (Act of Union) του 1707. Έχει κοινά με την Αγγλία το δημόσιο δίκαιο και τους δημόσιους θεσμούς, όμως διατήρησε το ιδιωτικό της δίκαιο, το οποίο είναι ρωμαιοολλανδικής προελεύσεως, δηλαδή επηρεασμένο βαθειά από το ρωμαϊκό δίκαιο όπως ερμηνεύθηκε στην ηπειρωτική Ευρώπη.")


Και επειδή μου αρέσουν τα πάσης χώρας ιστιοπλοϊκά και καΐκια, ας κλείσω με μια άσχετη προς το θέμα μεν, υπέροχη όμως εικόνα από το Port Townsend (μικρό ψαροχώρι στην πολιτεία Washington). Φωτογραφία αναγνώστη της El País, από όπου και την τσίμπησα.