Translate

Κυριακή, 24 Μαΐου 2015

Οι καλοί άνθρωποι

Είπα να βάλω μόνο φωτογραφίες σήμερα... απόγευμα και δειλινό στη Ρώμη, πριν 2 εβδομάδες.


                                                                  Γλυκά χρώματα




Όμως δεν μπορώ να μη γράψω κάτι... Οι καλοί άνθρωποι δεν χάνονται ποτέ από τη μνήμη μας - μάλλον δεν χάνονται ποτέ από τη ζωή μας. Κάτι ξέρουν και οι αυτόχθονες λαοί που μιλούν για κοινότητα ζώντων και τεθνεώτων.



Πριν 3 ημέρες "'εφυγε" μια πολύ αγαπημένη οικογενειακή φίλη, ένας από τους ΚΑΛΥΤΕΡΟΥΣ ανθρώπους που είχα γνωρίσει στη ζωή μου. Την είχε συμμαθήτρια η μητέρα μου τα 2-3 χρόνια που έζησε έφηβη στη Λευκάδα (όταν ο παππούς μου είχε πάει εκεί ως Επιθεωρητής Δημοτικής Εκπαίδευσης) και την ξανασυνάντησε από μια εκπληκτική σύμπτωση 30 χρόνια μετά, στη Θεσσαλονίκη, όπου ζούσε με την οικογένειά της και όπου η μητέρα μου έζησε και εργάσθηκε ως δασκάλα για 3 χρόνια. Συναντήθηκαν τη χρονιά που ήμουν και εγώ εκεί (έκανα την Γ' Λυκείου στη Θεσσαλονίκη, μετά έδωσα και πέρασα στη Νομική Αθηνών) και έμειναν για πάντα κολλητές φίλες. Ακόμα ακούω το καλόκαρδο γέλιο της κυρίας Σοφίας... Καλό Παράδεισο - μια παραδοσιακή ευχή που ταιριάζει απόλυτα σε μια τόσο σπουδαία γυναίκα.





Παρασκευή, 22 Μαΐου 2015

"Συνηγορία Ποιήσεως"





ΠΑΝΤΑ Η ΠΟΙΗΣΗ είναι πιο δυνατή από τον
Ποιητή. Όσο ταλαντούχος κι αν είναι δεν μπορεί
να υποτάξει πλήρως την Ποίηση. Δεν μπορεί,
τελικά, να την υπερβεί. Κάτι περισσεύει.
     Εκείνη, πολλαπλασιαζόμενη διαρκώς, κρα-
τάει για τους μεταγενέστερους την αναμέτρηση.
Την ίδια αναμέτρηση με τους προηγούμενους
"μαχητές" και με τα ίδια αποτελέσματα. Ωσάν
η Ποίηση να μην έχει απτό χρόνο. Γράφεται, θαρ-
ρείς, για το πριν και για το μετά. Άχρονη - και
όμως παρούσα.

                                    Μάρκος Μέσκος, "Συνηγορία Ποιήσεως", Εκδόσεις Κίχλη, 2015



   Μου έστειλαν ηλεκτρονικά, χθες, αυτές τις δύο ανθοδέσμες!! Δεν είναι πανέμορφες;;!!

Πέμπτη, 21 Μαΐου 2015

Ευχαριστώ πολύ!!! - ¡¡Muchas gracias!!

                                    Σας ευχαριστώ πάρα πολύ, όλους, για τις ευχές σας!




Το έχω ξανααναρτήσει, αλλά μόλις το άκουσα στο ραδιόφωνο και θυμήθηκα πόσο μου αρέσει:

https://www.youtube.com/watch?v=7aKsoiMPR3A




Τρίτη, 19 Μαΐου 2015

Patrimonio culturale

                                                                 Via Veneto



Αγόρασα ένα βιβλίο στη Ρώμη, το οποίο μου φαίνεται πολύ ενδιαφέρον:

Tomaso Montanari, "Privati del patrimonio"

Στο εξώφυλλο αναφέρει:

"La religione del mercato sta imponendo al patrimonio culturale il dogma della privatizzazione. Ma se l'arte e il paesaggio italiani perderanno la loro funzione pubblica, tutti avremo meno libertà, uguaglianza, democrazia. L'alternativa è rendere lo Stato efficiente. Ma non basta: dobbiamo costruire uno Stato giusto".

σε μετάφραση:

"Η θρησκεία της αγοράς επιβάλλει στα πολιτιστικά αγαθά το δόγμα της ιδιωτικοποίησης. Όμως αν η ιταλική τέχνη και το ιταλικό τοπίο χάσουν τη δημόσια λειτουργία τους, τότε όλοι θα έχουμε λιγότερη ελευθερία, ισότητα, δημοκρατία. Η εναλλακτική είναι να καταστήσουμε το κράτος αποτελεσματικό. Όμως δεν αρκεί αυτό: οφείλουμε να κατασκευάσουμε ένα κράτος σωστό".

Θα μπορούσε να μιλάει για οποιαδήποτε χώρα. Συμφωνώ απολύτως με όσα λέει.







Δευτέρα, 18 Μαΐου 2015

"Εμείς και οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης"

"Εμείς και οι αρχαίοι χώροι θέασης και ακρόασης" - Ο τίτλος του κειμένου που δόθηκε σήμερα στους υποψήφιους, στις Πανελλαδικές, στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας Γενικής Παιδείας.

Χαίρομαι αφάνταστα που τα αγαπημένα μου αυτά θέματα απασχολούν όλο και περισσότερο κόσμο!!

Θα έπρεπε, μέρα που είναι, να αναρτήσω φωτογραφίες της Αθήνας. Όμως δεν έχω καινούριες - επιφυλάσσομαι.

Ρώμη και πάλι, λοιπόν:

Δύο από τα Fori Imperiali di Roma:

Foro Traianeo - το τελευταίο χρονικά και μεγαλοπρεπέστερο όλων. Την κατασκευή του είχε επιβλέψει ο Έλληνας αρχιτέκτονας Απολλόδωρος.



Foro di Augusto


Il Pantheon - όπως το λέει και η λέξη, αφιερωμένο σε όλους τους Θεούς.
http://www.romanoimpero.com/2009/09/il-pantheon.html


Γοητεύουν οι δρόμοι της Ρώμης...

Ο ίδιος δρόμος, κοιτώντας τον και από τις δύο κατευθύνσεις:














Παρασκευή, 15 Μαΐου 2015

Palazzo Venezia

Επειδή τις ημέρες αυτές είναι η γιορτή των μουσείων, σκέφθηκα να σας μιλήσω για αυτό:

Το προηγούμενο Σάββατο, ανάμεσα σε όσα επισκέφθηκα και είδα ήταν και το Palazzo Venezia. Το είχα "ανακαλύψει" σε προηγούμενο ταξίδι μου στη Ρώμη, τον Απρίλιο του 2008, όταν είχα πάει για συνάντηση μιας επιτροπής (για το διεθνές μητρώο της Σύμβασης του Κέηπ Τάουν, 2001) του UNIDROIT.




Περπατώντας τότε, το 2008, εκεί δίπλα, μου είχε τραβήξει την προσοχή η εικόνα της έκθεσης στο κτήριο εκείνο. Ήταν για έναν ζωγράφο που τότε αγνοούσα, τον Sebastiano del Piombo (http://es.wikipedia.org/wiki/Sebastiano_del_Piombo). Είχα επισκεφθεί την έκθεση και καταγοητευθεί: ένας ζωγράφος του 16ου αιώνα σε παρουσίαση ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ!!!!!

Κοιτάξτε τι εννοώ (φωτογραφίες της έκθεσης εκείνης, από το διαδίκτυο):






                                 Η γνωστή αγάπη μου για τα ζωγραφισμένα ταβάνια!


Διαβάστε περισσότερα για το κτήριο αυτό, στο:
http://en.wikipedia.org/wiki/Palazzo_Venezia








Και κλείνοντας - και πάλι με έργα τέχνης -, δύο φωτογραφίες έργων του (πολύ αγαπημένου μου ζωγράφου) Vermeer, που μου είχε στείλει από την Ολλανδία η Θάλεια, τον περασμένο Φεβρουάριο. Οι παλιοί μου φοιτητές  με τροφοδοτούν με υπέροχες εικόνες από τα διάφορα μέρη του κόσμου, όπου βρίσκονται για σπουδές ή για δουλειά.






Έφαγα το απόγευμα ένα σοκολατάκι Baci, από ένα μικρό κουτάκι που είχα αγοράσει στο Fiumicino, το αεροδρόμιο της Ρώμης, και είχε μέσα ένα χαρτάκι που έγραφε μια παραφρασμένη ρήση του Nietzsche:

                               "Love is beyond good and evil"

¨Ή (το αυθεντικό):
               "Was aus Liebe getan wird, geschieht immer jenseits von Gut und Böse"

                                                   Αφιερωμένο